SYNERGIA to kompleksowy podsystem do prowadzenia i obsługi numerycznej mapy zasadniczej. System pracuje w architekturze klient – serwer. Oznacza to zcentralizowane przechowywanie i przetwarzanie informacji oraz udostępnienie wyników jako odpowiedzi na zapytania wielu klientów.
Oprogramowanie działa w oparciu o relacyjną bazę danych Oracle oraz środowisko graficzne MicroStation.
Podsystem SYNERGIA umożliwia obsługę pełnej mapy zasadniczej w pełnej treści, zgodnie z wymogami instrukcji K-1. W oparciu o zdefiniowane rozwarstwienie obiektów przestrzennych, operator ma możliwość generowania dowolnych wyciągów tematycznych i komponowania dowolnej treści mapy, w zdefiniowanym przez siebie lub wynikającym z obowiązującego podziału powierzchniowego obszarze.
Moduł jest wyposażony w kompletne środowisko do referencyjnego podłączania plików rastrowych (ortofotomapa, inne mapy rastrowe), jak również środowisko wydruków danych graficznych z bazy źródłowej, obejmujące zestaw narzędzi do automatycznej redakcji wydruku, wypełniania opisów pozaramkowych, definiowania dowolnych formatów wydruku (od A4 do A0).
Podsystem oferuje zaawansowane mechanizmy kontroli poprawności i spójności danych oraz duże możliwości wyszukiwania i korygowania błędów. Rozbudowany system słowników pomaga utrzymać wysoki poziom uporządkowania danych. Wszystkie te mechanizmy zapewniają odpowiednią jakość danych.
Wszystkie operacje na bazie realizowane są w trybie przetwarzania transakcyjnego. Zmiany zapisywane są do bazy tylko i wyłącznie w przypadku poprawnego zakończenia całego ciągu operacji, w przypadku wystąpienia błędu lub rezygnacji operatora wszystkie dokonane zmiany są wycofane.
W systemie zrealizowano rozbudowane mechanizmy kontrolne zapewniające odpowiednie bezpieczeństwo:
- Prawa dostępu do obiektów w bazie i operacji realizowanych przez aplikacje,
- Hierarchiczny system ról umożliwiający definiowanie bardzo złożonych mechanizmów uprawnień.
W oparciu o te mechanizmy możemy określić indywidualne prawa dla każdego użytkownika z dokładnością do poszczególnych pól w bazie, aplikacja zaś w momencie uruchomienie prezentuje tylko te funkcje, do których użytkownik ma uprawnienia.
Każdy obiekt graficzny – prosty (tzn. element graficzny) jak i złożony - może posiadać zestaw atrybutów opisowych – opis obiektu. W przypadku obiektów złożonych informacja ta ma dodatkowe znaczenie - grupuje poszczególne elementy graficzne w jeden obiekt. Uzupełnieniem tego mogą być adresy i dokumenty źródłowe przypisane do obiektu graficznego.
Tak jak w przypadku danych EGiB, baza danych, w której przechowywane są dane numerycznej mapy zasadniczej jest podzielona logicznie na 3 segmenty odzwierciedlające stan danych:
- Zasób – dane przyjęte do zasobu geodezyjnego
- Bufor roboczy – dane w trakcie opracowania,
- Archiwum – dane archiwalne (usunięte lub zmodyfikowane).
Struktura bazy danych (wyróżnienie 3 stanów) umożliwia realizację w systemie tzw. długich transakcji. Ilość długich transakcji, jak i czas trwania jest praktyczne nieograniczony.
Wszystkie wprowadzane i modyfikowane elementy zapisywane są bezpośrednio do bazy w trybie przetwarzania transakcyjnego. Operacje elementarne stanowiące logiczną całość zatwierdzane są (lub wycofywane) jednocześnie.
Ścisłe zintegrowanie danych przestrzennych z częścią kancelaryjną obsługi ośrodka (z modułem V-BIURO) umożliwia wprowadzanie zakresów graficznych zgłoszeń (KERG, ZUDP) i operatów, jak również wykonywania analiz przestrzennych, w celu automatycznego przygotowania odpowiedzi na zgłoszenie (wykrycie w danym obszarze toczących się innych prac geodezyjnych, operatów archiwalnych, odnalezienie punktów osnowy, itp.). |